Voordat ik zaterdagnacht op stap ging, ben ik langs de McDrive gereden bij de Escamplaan in Den Haag. Zoals wel vaker gebeurt, had de medewerker een deel van de bestelling niet ingepakt. Vergeten dus. Ik liep terug met het bonnetje en vroeg om de twee fritessaus die hij niet meegegeven had. In plaats van een verontschuldiging en de rest van mijn bestelling, kreeg ik de uitermate klantvriendelijke vraag: “Mag ik uw bestelling even zien?” Ik nodigde hem uit mee te lopen naar de auto, maar hij vond dat geen goed idee. “Denk je nou werkelijk,” vroeg ik hem, “dat ik je wil bestelen voor 80 eurocent?” Ja hoor. Want: “Er zijn heel veel van dat soort mensen.”, aldus de McDonalds-medewerker.

Vanochtend stond ik bij de bakkersafdeling van de AH in de Fahrenheitstraat in Den Haag. Ik was de enige klant aan de toonbank. Terwijl de medewerkster mijn bestelling aan het maken was, kwam er een meisje aangelopen. Ze wilde duidelijk wat vragen en ondanks alle ruimte voor de balie, presteerde ze het om mij bijna opzij te duwen. Ik staarde haar alleen maar verbaasd aan.

Later vandaag, in de tram, gingen een jonge knul en een oude man flink tegen elkaar tekeer. De jongen was asociaal bezig. Duidelijk onder de invloed van een of ander goedje, schreeuwde hij de hele Randstadrail bij elkaar. De oude man sprak hem daarop aan. Beide waren migranten en gunden elkaar het licht in de ogen niet. De oude man kreeg allerlei ziektes naar zijn hoofd geslingerd, de knul kreeg te horen dat hij terug moest gaan naar zijn eigen land.

Jaap, trotse winnaar van de Gouden Kooi

Een jonge knul, een vrouw, een migrantenjongen  en een oudere migrantenman – allemaal lijken ze de pest aan anderen te hebben. Allemaal zouden ze zo mee kunnen doen aan de verkiezing van De Grootste Hufter van Nederland. De winnaar mag een weekje in huis bij Jaap. Wel zal de concurrentie moordend zijn – volgens mij zijn er erg veel goede kandidaten voor die lijst. Ik hoop dat ik daar nooit één van zal zijn.

Gerelateerde berichten

• Geen gerelateerde berichten