Met moeder en zus in Volendam (2008).

Met trots gebruik ik een uitsnede van deze foto uit Volendam als mijn profielfoto op Twitter en DenHaagDirect.nl.  Sommige mensen begrijpen niet, en dan druk ik me nog zacht uit, waarom ik die foto geschikt vind.

Op de bewuste dag dat deze foto genomen is, was ik met mijn moeder en zusje in Volendam. De dag daarvoor was ik net geland na een vakantie van twee weken op Curaçao. Extra gekleurd (niet bepaald ‘bon-ton’ in de oude Indische wereld trouwens) ging ik dus in Volendammer-kostuum op de foto.

Het is niet alleen dat kleurcontrast dat me doet grinniken als ik deze foto zie. Het gaat mij vooral om een oude Indische traditie die we hiermee in stand gehouden hebben. Indische Nederlanders die in Indië voor bijvoorbeeld de Borsumij of het gouvernement werkten, hadden recht op zes maanden Europees verlof. Zij gingen dan naar Nederland, waar zij een huis huurden, of reisden eerst door Europa. Zij verlieten de boot dan vaak al bij Nice (Frankrijk) of Genua (Italië) en trokken vandaar naar Nederland.

Onder deze verlofgangers was het gebruikelijk om in Volendam een foto te nemen, net zoals Nederlandse toeristen zich tegenwoordig in Jogja in traditionele kleding laten hijsen. Zelf hadden deze Indischgasten daar de grootste lol om. Net als die van ons drieën, zag zo’n foto er natuurlijk absurd uit.

Helaas kan ik op internet geen oude foto’s vinden met Indische mensen in Volendammer kostuum. Zijn er nog mensen die zo’n oude foto in een familiealbum hebben? Ik zou het geweldig vinden om daar een digitale versie van te ontvangen en er een mooi artikel over maken. Foto’s kunt u mailen naar mail @ kirstenvos.nl. Graag erbij vermelden wat de naam van de geportretteerde familie is en uit welk jaar de foto stamt, als u over die informatie beschikt.

Gerelateerde berichten

• Geen gerelateerde berichten

view from Petrin: Stare Mesto

In januari van dit jaar waren we in Praag. En, zeker met de sneeuw die in dikke lagen de straten en daken bedekte, is Praag prachtig en de mensen vriendelijk. De stad is verre van gelikt: zij laat vele gezichten zien. Strijd. Communisme. Paartjes. Licht. Muziek. Literatuur. Onverwachte ontmoetingen. Sterren. En vergezichten.

Een paar tips (met uitzondering van uitgaan, we waren allebei hartstikke ziek):

• vervoer: neem alleen de gele taxi’s, vraag of ze de meter aanzetten (check dat!), en vraag om een bonnetje. Ter indicatie: ritje van het vliegveld naar het centrum kost ongeveer 25 euro. trams en metro werken prima en kosten ca. 1 euro per rit.
• musea: Mucha Museum**  (Panska 7, metro Mustek), Communisme Museum *** (Na Prikope 10, metro Mustek),
• eten: Zahrada v Opere * (Legerova 75, naast de opera), Luka Lu *** (Ujezd 33, Mala Strana), Café Savoy *** (Vitezna 5, Mala Strana), Kavarna Pavilon **  (Vinhradska 50, Vinohrady), Sherwood Restaurant *** (bij de opera in de buurt).
• doen: makkelijke schoenen meenemen, Prague Castle (Hradcany), shoppen in de talloze Amerikaanse malls, borrelen in het Alchymist Grand Hotel & Spa (Mala Strana), Charles bridge, Old Town Square, Petrin Tower, Mirror Maze, Petrin Observatory, Statni Opera (elke avond een topvoorstelling voor een paar tientjes).
• zien:

[View with PicLens]

1234►

Gerelateerde berichten

• Geen gerelateerde berichten

Het Canadese Vancouver ligt in British Columbia, aan de westkust van Canada en telt ruim een half miljoen inwoners. Onder die inwoners bevinden zich mijn tante en nichten en neven. Zij zijn de reden dat ik deze week tien uur tegen de richting van de opkomende zon in gevlogen heb.

Tijdens die -overigens uiterst comfortabele – vlucht ontdekte ik hoe Nederlands deze stad met ruim een half miljoen inwoners is: Vancouver is vernoemd naar George Vancouver, telg van een Nederlands gezin dat Van Coevorden heette. Daar heb ik, naast mijn familie, deze stad en de bosrijke omgeving ervan leren kennen.

[View with PicLens]

123►

Gerelateerde berichten

• 7 June, 2009 -- Canadese Indo’s gezocht