Comments on: Lezing over repatriëring 52e Tong-Tong Fair http://www.kirstenvos.nl/2010/03/28/lezing-over-repatriering-52e-tong-tong-fair/ een Indische kijk op media en maatschappij Thu, 12 Jan 2012 02:45:49 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 By: Kirsten http://www.kirstenvos.nl/2010/03/28/lezing-over-repatriering-52e-tong-tong-fair/comment-page-1/#comment-960 Kirsten Wed, 19 May 2010 22:12:39 +0000 http://www.kirstenvos.nl/?p=1122#comment-960 Hallo Hans, Goed dat je het zegt. Ik kan me levendig voorstellen dat je (en vele anderen!) er andere gevoelens bij hebben. De titel refereert aan het de manier waarop kranten in Indonesie schreven over het vertrek uit Indonesie. Ik zal het bij mijn introductie van de lezing aankaarten, dank je! groetjes van Kirsten Hallo Hans,

Goed dat je het zegt. Ik kan me levendig voorstellen dat je (en vele anderen!) er andere gevoelens bij hebben. De titel refereert aan het de manier waarop kranten in Indonesie schreven over het vertrek uit Indonesie. Ik zal het bij mijn introductie van de lezing aankaarten, dank je!

groetjes van Kirsten

]]> By: Hans http://www.kirstenvos.nl/2010/03/28/lezing-over-repatriering-52e-tong-tong-fair/comment-page-1/#comment-959 Hans Wed, 19 May 2010 22:02:59 +0000 http://www.kirstenvos.nl/?p=1122#comment-959 Hallo Kirsten, De titel: "Warm afscheid, kil ontvangst" roept bij bij vreemde gevoelens op. In februari 1958 (ik was 13 jaar) was 'snachts het aannemersbedrijf waar mijn vader werkte genationaliseerd, en bung karno had de militairen de opdracht gegeven om alle Nederlandse (en Indische Nederlandse) werknemers de volgende dag het land uit te gooien. Hetgeen gebeurde. Al vroeg in de ochtend - mijn ouders wisten van niets - stonden de militairen voor de deur en sommeerden mijn ouders om nog dezelfde dag het land te verlaten. De eerste mogelijkheid wad 'savonds met een Frans vliegtuig te vertrekken, dus snel boeken. Mijn ouders belden familie en vrienden, die overigens van de soldaten niet langs mochten komen. Ons huisraad werd over de muurtjes links en rechts aan de buren gegeven en met bijna niks verlieten wij dit prachtige land. Voor mij geldt dus "kil vertrek, kil ontvangst". Wij waren het eerste doelwit, omdat wij in een nieuwbouwhuis aan de rand van kebayoran (toen de rand van Jakarta) woonden en schuin tegenover ons een groot terrein was waar soekarno regelmatig zijn haatpreken hield. Alle omwoners die geen Indonesische nationaliteit hadden moesten verdwijnen (later werden onze Chinese en Oost-Duitse buren ook hun huis uitgezet, maar mochten zich elders vestigen) en de woningen werden toegewezen aan militairen. Dat vond karno veiliger. De ontvangst in Holland was eveneens kil, pensions van DMZ, enfin dat weet je zel. Groetjes, Hans Hallo Kirsten,
De titel: “Warm afscheid, kil ontvangst” roept bij bij vreemde gevoelens op.
In februari 1958 (ik was 13 jaar) was ‘snachts het aannemersbedrijf waar mijn vader werkte genationaliseerd, en bung karno had de militairen de opdracht gegeven om alle Nederlandse (en Indische Nederlandse) werknemers de volgende dag het land uit te gooien. Hetgeen gebeurde. Al vroeg in de ochtend – mijn ouders wisten van niets – stonden de militairen voor de deur en sommeerden mijn ouders om nog dezelfde dag het land te verlaten. De eerste mogelijkheid wad ‘savonds met een Frans vliegtuig te vertrekken, dus snel boeken. Mijn ouders belden familie en vrienden, die overigens van de soldaten niet langs mochten komen. Ons huisraad werd over de muurtjes links en rechts aan de buren gegeven en met bijna niks verlieten wij dit prachtige land.
Voor mij geldt dus “kil vertrek, kil ontvangst”. Wij waren het eerste doelwit, omdat wij in een nieuwbouwhuis aan de rand van kebayoran (toen de rand van Jakarta) woonden en schuin tegenover ons een groot terrein was waar soekarno regelmatig zijn haatpreken hield. Alle omwoners die geen Indonesische nationaliteit hadden moesten verdwijnen (later werden onze Chinese en Oost-Duitse buren ook hun huis uitgezet, maar mochten zich elders vestigen) en de woningen werden toegewezen aan militairen. Dat vond karno veiliger.
De ontvangst in Holland was eveneens kil, pensions van DMZ, enfin dat weet je zel.
Groetjes,
Hans

]]> By: Kirsten http://www.kirstenvos.nl/2010/03/28/lezing-over-repatriering-52e-tong-tong-fair/comment-page-1/#comment-876 Kirsten Fri, 09 Apr 2010 00:00:09 +0000 http://www.kirstenvos.nl/?p=1122#comment-876 Hi Claudia, Wat jammer dat het de 7e niet doorgegaan is. Ben benieuwd wanneer we elkaar nu gaan zien. Veel plezier met de verjaardag van je zoontje en hopelijk tot binnenkort! groet van Kirsten Hi Claudia,

Wat jammer dat het de 7e niet doorgegaan is. Ben benieuwd wanneer we elkaar nu gaan zien. Veel plezier met de verjaardag van je zoontje en hopelijk tot binnenkort!

groet van Kirsten

]]>