Vitamine B(arcelona)
Thursday, July 2nd, 2009
Aan de sangrÃa van cava @ L'altra Llossa
Mijn eerste bezoek in 1996 aan Barcelona was kort. Tijdens een van de betere ‘cultuurreizen’  - we waren in Blanes – met mijn toenmalige huisgenote, maakten we een uitstapje naar deze stad. Toch was dat bezoekje genoeg om in 2001 te besluiten in Barcelona een maand Spaans te gaan leren. Sindsdien kom ik er bijna elk jaar.Vorige week was ik er weer,voor de nodige ‘vitamine B’.
Ondanks het nieuws over het overlijden van The King of Pop was de reis heerlijk. We hebben voornamelijk aan het strand gelegen, winkels afgestruind, tapas gedaan, cocktails gedronken en zijn -eindelijk- uitgegaan in Shoko (goede dj’s) en Opium Mar (mooie club). Het nieuws dat Michael Jackson overleden was bereikte ons per sms, terwijl we aan de sangria van cava zaten (wat overigens veel lekkerder is dan van wijn). De echte hausse daarover kwam pas dat weekend. Op een groot uithangbord naast de ingang verkondigde discotheek Catwalk  ‘ALWAYS IN OUR HEARTS MICHAEL JACKSON’. Zondag op het strand liepen obers van strandtent Sal Café moonwalkend langs de tafels en toeterde MJ de hele middag door de speakers.
Wat me wel elke keer opvalt, is dat het lijkt alsof er steeds meer toeristen naar deze kustplaats komen. Tijdens een etentje met twee vrienden, een Barcelonees en een geëmigreerde Engelsman, vertelde mijn Spaanse vriend dat burgers daar steeds meer kritiek op leveren. Zij vinden het maar niets dat er zoveel ‘guiri’s’ komen;  mensen die alleen maar komen om te feesten en aan het strand te liggen. Ook ik ga al lang niet meer naar musea en andere architectonische hoogstandjes. Ik wil nog wel eens door een wijkje wandelen, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Catalanen schijnen van zichzelf al een redelijk bot volkje te zijn, maar als ik ze vergelijk met een paar jaar geleden, valt het me inderdaad wel op ze stugger lijken – al zou dat ook kunnen komen doordat mijn Spaans er na 2001 niet beter op geworden is. Nederlanders kunnen zich er tegenwoordig trouwens helemaal thuis voelen: overal en nergens zijn fietsen te huren en overal in de hele stad vind je fietspaden en -stallingen. Dat hebben wij maar niet uitgeprobeerd – zouden de scooterrijders en automobilisten al gewend zijn aan fietsers?
